Sneeuwballen in de zomer

De Viburnum opulus oftewel de gewone sneeuwbal is niet zo wit als sneeuw, meestal niet zo rond als een echte sneeuwbal, maar wel prachtig om te zien. Het is een sterke plant die een strenge winter met veel ijs en sneeuw gemakkelijk overleeft.

Duizendschoon

Geen weer om buiten te zijn vandaag, dus binnen dit bosje duizendschoon gefotografeerd.
Duizendschoon of Dianthus barbatus is een traditionele tuinplant die vroeger vooral in boerentuinen voorkwam. De kleuren lopen uiteen van bijna wit tot donker paars en alle schakeringen daartussen.
Aan de bloem zijn vele romantische namen gegeven. In Engeland heet de plant Sweet William, hier in Nederland wordt ook wel gesproken van Keitjes, maar de aardigste benaming die ik tegenkwam, vind ik toch wel Lievemannekes.

Gele, witte of rode rozen

Deze rozen groeien pal voor ons achterraam en zijn echte bodembedekkers. Ze zijn officeel geel, maar zoals je op de foto kunt zien, verloopt de kleur naarmate de roos ouder wordt, van rood en geel via lichtgeel naar helderwit. Eén en dezelfde roos maar toch zo verschillend.

Laatbloeier

We moesten er even op wachten, maar nu is ie toch gaan bloeien, deze rhododendron. De andere rhododendrons in de tuin zijn al lang uitgebloeid. Blijkbaar een laatbloeier. Heb je met mensen ook weleens.

Stervende roos

Ongeveer twee weken geleden liet ik de Rosa metro in al haar glorie. Ook het einde van de enige roos aan die struik was mooi. De langzaam terneergebogen verbleekte kelkbladeren en de verschrompelde meeldraden: Vergankelijkheid is droevig maar soms ook mooi.

Blad van de watercacao

Het mooie van fotograferen is dat er geen einde aan komt. Ook al heb je sommige dingen al vaker gefotografeerd. Door het licht en het leven verandert de werkelijkheid iedere dag. Hier nog een keer het blad van de watercacao (Pachira aquatica), die ik ook al een keer liet zien in mijn BasBlog op 15 oktober vorig jaar. Daar twee over elkaar geschoven bladeren waar de diagonale lijnen de compositie bepalen, nu een ander beeld van hetzelfde soort blad waarbij de verticale hoofdnerf de aandacht naar zich toetrekt.

Klaproos 2

Niets mooiers dan een klaproos. Schitterend als het zonlicht de bloem als het ware in vlam zet.
Bij regenweer klapt de bloem dicht, vandaar de naam klaproos. In Vlaanderen wordt de klaproos ook wel onweersbloem of donderbloem genoemd.
In vroeger tijden probeerde men onweer te bezweren met behulp van de klaproos. Men plukte grote boeketten met donderbloemen om die in de kerk te laten zegenen. Kwam er daarna onweersdreiging opzetten, dan stak men de gezegende planten in brand.
“Beginnen donderwolken op te doemen, stook dan vlug uw donderbloemen” luidde het spreekwoord aan het begin van de twintigste eeuw.