Met andere ogen

Een gebeurtenis kun je op heel veel verschillende manieren vertellen. Het is maar net welke invalshoek je kiest. Over ons personeelsuitje aan het Gevangenis Museum Veenhuizen, waarvoor we vroeg op pad waren, berichtte ik gisteren, waarin met name de straffen en de omstandigheden van de gevangenen belicht werden. Dat je dezelfde gebeurtenis ook geheel anders kunt vertellen zie je in de volgende series foto's.

Veenhuizen als personeelsuitje

Werken is leven, het motto op het vroegere woonhuis van onze directeur

De architectuur van Veenhuizen

Licht- kleur- en lijnenspel in Veenhuizen

Kortom, de wereld is een stuk rijker als je er af en toe een andere bril opzet.

Wijs beleid

Martelwerktuig waarbij met een ijzeren staaf armen en benen werden kapot geslagen

Een leerzaam en gezellig dagje uit met mijn collega’s naar het Gevangenis Museum Veenhuizen met rondleiding en een lezing van schrijfster Mariët Meester die, als dochter van de onderwijzer, in de inrichting gewoond heeft. Meer over de achtergrond van het gesticht Veenhuizen kun je vinden op de website van het museum. Ook Suzanna Jansen heeft er een prachtig boek over geschreven, het pauperparadijs.
Enkele foto’s genomen in het museum, waarbij de vraag boven komt drijven, was dit wijs beleid?

Van iedere gevangene werd een foto gemaakt

Buiten moesten er kappen gedragen worden zodat men elkaar niet zag

Celluik 1

Celluik 2

Celluik 3

Dagindeling

'Slaapkamer': hangmat in ijzeren kooi

Dwangbuis

Kleding van gevangenen

Kleding van gevangenen (detail)

Gevelbord (nu op de binnenplaats)

Tekenen uit andere jaargetijden

Het is winter, maar de herfst is nog zichtbaar in de afgevallen bladeren in de sloot.
Tegelijkertijd kondigt de lente zich al aan in de eerste grassprieten die zich oprichten door het vermolmde hout in het bos.

Opzienbarend

Onlangs met mijn lief naar de opticien om haar ogen te laten controleren. Nietsvermoedend stappen we binnen in wat een normale brillenzaak lijkt. Op de eerste verdieping, waar de ogen worden gemeten, sta ik toch wel even te kijken. Ik zie een groot rond blauw raam met een gele ster er in. Blijkt het pand begin vorige eeuw een synagoge geweest te zijn. Het was de eerste en enige synagoge die Barneveld ooit gehad heeft. De synagoge is in 1855 ingewijd, maar werd in 1922 weer gesloten omdat het aantal joodse inwoners van Barneveld te klein was geworden.
Van het oorspronkelijke gebouw is niets meer terug te zien, maar het ronde raam heeft nog een plaats gekregen in de huidige brillenwinkel.


Aardig vond ik dat de opticien nog zijn best heeft gedaan om de herinnering aan de vroegere synagoge levend te houden. Naast een oude foto van de synagoge, stond er ook een menora, een zevenarmige kandelaar op tafel. En aan de muur hing een Hebreeuwse versie van de Snellenkaart. Deze kaart, ontwikkeld door de oogarts Herman Snellen (1834-1908), wordt nog steeds gebruikt om de sterkte van de glazen te bepalen.

Natuurlijk mooi

De natuur kent geen mode en heeft geen lippenstift en toch is zij mooi.
Kijk maar.

Een boom, een vogel, een opkomende zon

De regelmaat van rechts riet

Bouwland met bevroren plassen en afgestorven maisstengels

Slootje met ijsringen om afgebroken rietstengels

Slootje met sneeuwwitte luchtbellen en donkerblauw ijs

IJsschrift

Het ijs in kleine bevroren slootjes maakt de schitterendste tekeningen. Soms lijkt het wel op een onbekend schrift, het ijsschrift.